PROTOCOL Première @Meakusma + KANAL - Centre Pompidou Kick Off

Tussen het publiek ontvouwt het als een langzaam opbouwende crescendo, van stilte en verstilling naar dreunende drums en elektronische intensiteit.

MEAKUSMA FESTIVAL | 03 - 06 Sept. '26 | INFO | LINE-UP | TICKETS
Een vierdaags festival in de stad Eupen in Oost-België met liveoptredens, dj-sets, installaties, workshops en nog veel meer.

• PROTOCOL PREMIERE 
  Zaterdag 05 Sept. '26 | 20:00

KICK OFF KANAL - Centre Pompidou | 28 - 29 Nov. '26 | INFO
Tien expo's in Brussel, variërend van kunst en architectuur tot collectietentoonstellingen, groepstentoonstellingen, locatiespecifieke installaties en unieke voorstellingen.

• PROTOCOL VOORSTELLINGEN
  Zaterdag 28 Nov. '26 | 18:00
  Zondag   29 Nov. '26 | 18:00

In PROTOCOL spelen de dansers en muzikanten samen met anticipatie en opbouw, midden op de dansvloer. Elektronica van Ofer Smilansky, muzikanten zoals percussionist Ruben Martinez Orio en multi-instrumentalist Eva Reiter, en de dansers Mooni Van Tichel, Elsa Tagawa, Robson Ledesma en Magdelaine Hodebourg. Ze bewegen zich van minimale klanken, gebaren en stilte naar een overweldigend, intens hoogtepunt dat voortdurend blijft groeien.

De performance onderzoekt hoe de moderne samenleving nieuwe “goden” creëert en zich ertoe verhoudt, zoals AI, autoritaire leiders, klimaatverandering en het Ego. Het werk reflecteert op een betekeniscrisis waarin geloof, eerder dan objectieve waarheid, de werkelijkheid vormgeeft.

In een tijd waarin de status van feiten en waarheid wankelt, is de term “goden” opnieuw een intrigerend begrip geworden. Zelfs de ontwerpers van AI begrijpen niet volledig hoe AI werkt, en voorlopig draait het grotendeels om het commercialiseren van verwachtingen: AI is dus een kwestie van geloof.

Hetzelfde geldt voor populistische, autoritaire leiders die weigeren zich door de werkelijkheid te laten beperken en absolute toewijding eisen: of het nu Trump, Netanyahu, Poetin of Kim Jong-un betreft. De Klimaatverandering is zo’n enorme en allesomvattende crisis dat het bestaan ervan geen kwestie van geloof is, maar onze relatie ermee wel; iets abstracts dat overtuiging vraagt.

Individualisme, sociale media en neoliberalisme hebben van het Ego iets goddelijks gemaakt: wij zijn onze eigen goden en creëren ons eigen beeld.

In The Disappearance of Rituals (2019) herleidt de Zuid-Koreaanse filosoof Byung-Chul Han festivals tot hun oude Griekse, rituele oorsprong. Festivals vormden toen een uitzondering op het dagelijkse leven: een onderbreking, een aparte tussentijd voor bezinning en verwerking.

In de zoektocht naar de plaats van theater, dans en performance binnen onze huidige betekeniscrisis vormt het (muziek)festival/de party/de club de ideale context, ook om een gedeelde ruimte te creëren met het publiek, dat wordt meegenomen in de reis van de voorstelling. DJ en percussionist werken samen om spanning en intensiteit op te bouwen via klank en dynamiek: elementen die we kennen uit clubs of concerten, maar die hier een ander doel dienen.

Een echt collectief ritueel dat samen naar een grens duwt en die misschien zelfs overschrijdt.

De rol van drums in rituele vormen zoals het Noh-theater vloeit zo over in de technobeat die sinds de jaren negentig een recentere muzikaal-rituele vormgeving is geworden van een steeds sneller en dystopischer wordende wereld. De beat is de drijvende kracht.