Kunstenaars in residentie

Kunstenaars in residentie
A Two Dogs Company - EXTRACTIONS 22 (studio view)

Technisch-dramaturgische residentiewerking

Om jongere (podium)kunstenaars te ondersteunen bij het ontwikkelen van technische aspecten van hun werk, biedt A Two Dogs Company jaarlijks een aantal residenties aan. Het doel is om ontwikkeling van technische elementen (machines, lichtinstallaties, klank, projectie, …) te combineren met dramaturgisch-inhoudelijke gesprekken. We stellen het materiaal, de machines en de benodigde ruimte ter beschikking in het atelier en begeleiden waar nodig.

EXTRACTIONS 21 - A Two Dogs Company (studio view)

Iedere residentie loopt gedurende één jaar. Technische ontwikkelingen kan je niet makkelijk, zoals bij een ‘gewone’ residentie, in tijd beperken. Een technisch element wordt gemaakt en getest, en dan gaat de kunstenaar meestal terug naar de tekentafel, verandert iets, test opnieuw enz. tot er uiteindelijk een prototype ontstaat. Daarna moet er nog een ‘plug-and-play’ versie gemaakt worden, en zo verder. Door vroeg in het creatieproces al te kunnen werken met technische tests en toepassingen, kan de techniek meer inhoudelijk geïntegreerd worden in de performance, installatie of choreografie.

De residenties zijn gericht op jonge en mid-career kunstenaars voor wie deze ondersteuning een kans betekent om meer inhoudelijk en efficiënt met nieuwe media en technologie om te gaan. Elk jaar lanceren we een oproep en ook onze ‘residentiepartners’ workspacebrussels, KWP - Kunstenwerkplaats, Grand Theatre Groningen en Bâtard festival, brengen kunstenaars aan.

Interesse?
Houd onze nieuwsbrief, Facebook of Instagram pagina in de gaten voor de call voor 2024.

Maxime Denuc
Maxime Denuc ©Anne Leroy

Maxime Denuc

Elevations is een geluidsinstallatie geïnspireerd op de dub-techno, een muziekstijl die minimale techno combineert met Jamaicaanse dub, waaraan ze het uitgebreide gebruik van delays ontleent. Volgens onderzoeker Alessio Kolioulis is het effect van “kunstmatige spanning”, geproduceerd door dub-techno een kenmerk van een “hybride futuristische nostalgie”. De opake texturen, harmonische eenvoud en microvariaties in motieven, maken van dub-techno inderdaad de uitgelezen muziekstijl voor de melancholie van het einde van een feest, het moment waarop lichamen tot rust komen en de nacht overgaat in de dag.  

Organous ©Léo Maurel

In dit project wil ik deze specifieke tijd en ruimte ensceneren door middel van een vormelijke en poëtische ingreep: het muzikale materiaal wordt niet langer geproduceerd door synthetische klanken maar doorheen de buizen van een orgel: het Organous. Dit instrument, gemaakt door instrumentenbouwer Léo Maurel, is zo uitgerust dat het geheel aan buizen gecontroleerd kan worden met een computer. Op basis van computerprogramma’s die ik zelf ontwerp, kan het orgel complexe geluidsmassa’s of ultrasnelle glissando’s produceren. Ook delays en andere filters kunnen toegepast worden. De automatisering van het instrument laat een ritmische precisie toe die noodzakelijk is voor het werken met elektronische muziekvormen. 

Organous ©Léo Maurel

De natuurlijke verspreiding in de ruimte van het geluid zorgt voor een immersieve ervaring van het publiek. Het Organous bestaat uit verschillende modules die opgesteld kunnen worden zoals je wil. In het midden van de installatie baden de toeschouwers in een oceaan van geluiden, afkomstig uit de vier hoeken van de ruimte, maar ze kunnen zich ook verplaatsen en dichter bij de buizen van het instrument komen. Zo ontstaan er nieuwe kwaliteiten: terwijl je op afstand de muziek zich als een auditieve halo verspreid beter als geheel kan beluisteren, laat de nabijheid toe om het hele klankenpalet van het instrument te ontdekken. Op deze manier wordt er anders naar orgelmuziek geluisterd dan zoals dat normaliter van op afstand gebeurt.

De scenografie wordt gemaakt door Kris Verdonck, en versterkt de toeschouwerservaring. Gekend voor zijn immersieve installaties, zal hij op poëtische wijze de atmosfeer van de chill-out – de ruimtes op technofeestjes waar de dansers even kunnen rusten – vertalen naar deze nieuwe situatie. Het licht zal een bijzondere rol spelen, en kan ritmische elementen suggereren die niet in de muziekscore zelf zitten, als een metafoor voor de techno-esthetiek. Door de computer de controle te geven over een eeuwenoud instrument en het publiek onder te dompelen in een hybride geluidsomgeving waar akoestiek en digitaal elkaar kruisen, creëert Elevations een muzikale ervaring waarin categorieën door elkaar vloeien.