HUMINID

In HUMINID worden wij rechtstreeks aangesproken door een wezen dat deels mens/ deels pop genoemd kan worden: half weg tussen mens en ding, half weg tussen leven en dood. Is het een mens die pop/ ding wil worden of eerder omgekeerd? In zijn ‘Faust II’ (1832) beschrijft Goethe hoe Mephistopheles en zijn helper Wagner in een fiool (een kolf) een klein artificieel wezentje tot leven wekken. De hier getoonde Huminid is kolf én wezen, baarmoeder én embryo tegelijkertijd. Hij bestaat uit dode materie, behoort tot het niet-iets, maar zijn hart klopt en hij ademt. Hij is nog onaf. Hij groeit binnen het omhulsel, hij wil ‘worden’, maar tegelijkertijd bestaat de wetenschap dat hij buiten de kolf niet levensvatbaar is. Hij praat onophoudelijk. Hij bestààt slechts in de taal. Acteur Johan Leysen is niet live aanwezig maar hij leende zijn stem en zijn beeltenis aan de tekst. De tekst van HUMINID is geïnspireerd op ‘Lessness’ van Samuel Beckett.

HUMINID is een deel van ACTOR #1. In het werk van Kris Verdonck staat de relatie tussen mens en ding, tussen levend wezen en materie centraal. Zo ook in het driedelige ACTOR #1 (MASS, HUMINID, DANCER #3 + epiloog door Jean-Paul van Bendegem). ACTOR #1 gaat over het worden: over wat ontstaan is, ontstaat of zou kunnen ontstaan. Drie variaties op de metamorfose van chaos naar orde.
 De drie delen van de voorstelling worden getoond in verschillende ruimtes.

« Verdonck toont ons hoe een machine kan ontroeren en hoe snel we hem menselijke eigenschappen toedichten. (...) Met de scheppingskwestie legt de driedelige performance ons een stevig concept voor. Meer zelfs, met ACTOR #1 plaatst Verdonck een debat op de scène, één dat verder reikt dan onze schepping: is theater zonder mensen mogelijk? Verdonck maakt de gewichtigheid die aan het concept kleeft, visueel waar. »
Sarah Vankersschaever in De Standaard, 19/01/2010

« Kris Verdonck toont beperkingen van mens en machine in ACTOR #1 **** (...) In zekere zin verbeeldt ACTOR #1 die zoektocht naar een nieuw soort leven: van de kolkende gassen in MASS naar de half levende pop in HUMINID of de robot in DANCER #3. Na die laatste weet je het wel zeker: we zullen nooit toegang hebben tot de "denkwereld" van die machines of van natuurlijke processen. We staan erbij en kijken ernaar. »
Pieter T'Jonck in de Morgen, 21/01/2010
Concept & regie: Kris Verdonck
Dramaturgie: Marianne Van Kerkhoven (Kaaitheater)
Performers (film): Johan Leysen, Jean Paul Van Bendegem
Constructie: Sylvain Spinoit, Atelier 26, Steven Blum
Software & electronica: Félix Luque
Geluidsontwerp: Thomas Turine
Video: Vincent Pinckaers
Lichtontwerp: Luc Schaltin (Kaaitheater), Kris Verdonck
Productieleiding: Hendrik De Smedt
Productie: Margarita Production voor stilllab vzw
Technische coördinatie: Colin Legras
Coproducenten: Kaaitheater (BE), Kunstencentrum Vooruit (BE), Buda Kunstencentrum (BE), Le manège.mons/CECN (BE), Transdigital/TechnocITé (BE)
Project geïnitieerd door: La Chartreuse (FR) in het onderzoek naar robots en theater
Wetenschappelijk onderzoek: Jean-Jacques Cassiman, Dirk De Ridder, Philippe Fraisse, Jean Paul Van Bendegem, Dirk Van Hulle
Met de steun van: de Vlaamse Gemeenschap
Met dank aan: Atelier 26, Acapella digital voice, Arne Vanneste, LIRMM (FR), Luc Steels



  • HUMINID - © A Two Dogs Company
NEWSLETTER

*

*

*

captcha

*Verplicht